Ona coś wie

O zderzeniach światów

Na brzegu rzeki Piedry usiadłam i płakałam

~~~~

ponieważ ten, kto kocha, podbija świat-bez obawy, że cokolwiek utraci. Prawdziwa miłość to akt całkowitego oddania.

~~~~

Kochać- znaczy połączyć się z drugim człowiekiem i dostrzec w nim iskrę Boga.

~~~~

Miłość jest zawsze nowa. I bez względu na to, czy w życiu kochamy raz, dwa czy dziesięć razy, zawsze stajemy w obliczu nieznanego. 

~~~~

Miłości trzeba szukać wszędzie, nawet za cenę długich godzin, dni i tygodni smutku i rozczarowań.

~~~~

Miłość nigdy nie przychodzi po trochu (...). Jeszcze wczoraj świat miał jakiś sens, mimo iż jego w nim nie było. Dzisiaj potrzebowałam go u swego boku, by dojrzeć prawdziwą istotę rzeczy.

~~~~

Gdzieś na świecie istniał dom, który wcześniej czy później oczekiwał naszego przybycia.

~~~~
Marzenia wymagają sporo pracy.

Here She Comes Again

cały tekst tak bardzo mój
tak bardzo
czerwień zdradza wszystko

spokojnie
tylko przez chwilę




Here she comes again
Troubles on her brow
Here she comes again
With worries she can't hide

Who can stop the rain
Pouring down inside?
Who can keep her sane
Give her peace of mind?

Here she comes again
Covered up in black
Such a pretty face
Such sorrow in her eyes

Do you wanna know
What's killing her inside?
Do you dare to walk
The alleys of her mind?

Here she comes again
Troubles on her brow
Here she comes again
With worries she can't hide

Will you let it show
Will you cross the line?
Will you take her home
And tell her she'll be fine?

Sztuka słyszenia bicia serca

Nie mam cytatów. Cała książka do zacytowania.
Trzeba ją przeczytać. Po prostu trzeba.

Moloko- statues

The setting sun is set in stone
And it remains for me alone
To carve my own and set it free

Dziewczyna z zapałkami

~~~~

Imię jest jak klucz, który ma dwa takie same końce i musi otwierać i mnie, i ciebie za jednym razem.

~~~~

I pomyślałam najbanalniej na świecie, jakie to niesprawiedliwe, że jest się z kimś blisko, tak blisko, że dotyka się jego myśli w głowie samym tylko spojrzeniem w oczy, że brzmienie głosu i słowa, które są z tego głosu zrobione, powtarza się sobie przed zaśnięciem, przytula się je jakby to były jakieś foniczne laleczki... a potem Ziemia obraca się  o parę stopni, wszystko znika, jak gdyby nigdy nic, jest już inna pogoda, mówi się co innego innym uszom...

~~~~

Kochankowie są dobrzy. Bez końca gładzą swoje ciała, jakby karmili się poprzez dłonie. Głaszczą się wzajemnie, jakby się chcieli namaścić blaskiem. Mrużą oczy z rozkoszy. Dotykają spojrzeniem, a widzą wargami. Ich usta są tak przewrażliwione, że samo muśnięcie oddechem zapala ognie w głębinach ciała. Języki jedwabniki. Twoje policzki szorstkie o poranku. Witaj. Dotknij mnie. Połóż się na mnie, aby świat nie zniknął. Kochankowie są dobrzy. Każdego ranka wybaczają światu. 

~~~~

Że potem trzeba będzie znów się gdzieś wyrwać, bo każda ziemia obiecana staje się potem okłamana, gdy już się ją ma pod stopami, a nie w marzeniu.'

~~~~

Po stworzeniu świata nie zostaje nic.

~~~~

Ludzie chętnie nazywają milczenie złotem, by ukryć pustkę, którą mają w głowie, albo i w sercu.

~~~~

Dzień później jego samolot oderwał się od ziemi i zniknął w niecałą minutę. On tam w środku był. Miał ze sobą całego siebie. Tu na dole nie było go ani trochę. Zostałam na tarasie widokowym jak punkt, kropka bez tekstu, na pustej kartce...

~~~~

Jak mała może być wielka miłość?

~~~~

Kamień wie jak miękki jest rzeźbiarz

~~~~

Jeśli jest jakiś dźwięk spojrzenia w siebie-to jest to zapewne nieskończony krzyk spadającego w otchłań.

~~~~

Zamknięcie powiek ucisza wszystko. Kimże jestem tam w środku, w tej bezdennej otchłani odzianej w moją skórę, z wizytówką mojej twarzy, umalowanej szminką i tuszem?

~~~~

Takiego mamy Boga, na jakiego nas stać.

~~~~

Książki to nie są czyjeś rzeczy, to są świadectwa rozumu. Książki, które czytasz, pozwalają zajrzeć ci do głowy i zobaczyć myśli, uczucia, intencje, potrzeby emocjonalne. Jeśli coś czytasz namiętnie, to znaczy, że tym właśnie jesteś. Jesteś autorem swoich lektur i one zawsze cię zdradzą!!!

~~~~

A przytulanie jest dla mnie ważniejsze niż wyznania miłosne i akty strzeliste. Gdy zamknięta w ramionach ukochanego słucham, jak pracuje ten jedyny w ludzkim ciele metafizyczny mięsień, odpychając czas w krew zamieniony, to jest tak, jakbym podsłuchiwała maszynerię ciężko pracującej wieczności, ponadludzkiej, choć przecież zanurzonej w ludzkim ciele. Zamieram wówczas, kompletnie szczęśliwa, dopuszczona do samego tabernakulum. I jestem dobra. Jestem czystą harmonią. Moja dusza i ciało przepływają jedno w drugi na znak, że są różnymi stanami tej saemej energii.

~~~~

Więc można nie marzyć o wielkiej miłości, a tylko o zdobytym z wdziękiem szczycie krawężnika...

~~~~

Czy ja się zgadzam na swoje życie, które mnie śni i trzyma w sobie zamkniętą jak ziarno, pełne i całe, widzialne, ale niewidzące? Ziarno. Kapsuła istnienia zamknięta z dołu i z góry.

Dzień

Inaczej się kończy
Niż zaczyna
Salwa śmiechu
Promień słońca
Głośna muzyka

Gwałtownie dziś hamowałam
Ostre zakręty pokonywały mnie
Niosły cicho

Nie chcesz jechać
To nie
Nie musisz
Ja i tak
Bez ciebie
Tam będę

Wrócę
Z igłą wspomnień
Jak zwykle

mała przerwa

trzy minuty oddechu 

z zamkniętymi oczami

światłą miasta rażą przez sen

jutro

nie nie

jutro 

później

chwycę słuchawkę

zatopię się w niej 

utopię

noc

nie przyjdzie 

nigdy nigdy 

nie przyjdzie

jak skoro

księżyc w mych objęciach śpi

czułością

śpi 

wesoły

Fragile

Dawno tak nie miałam

Takiego dnia jak dziś

Cisza z ambientem w tle

łóżko

kawa 

książka 

a za oknem moja mgła 

Potrzebuję w tym natłoku zdarzeń myśli uczuć

takich właśnie chwil wytchnienia

i po tych momentach

łatwiej odpowiada się na pytanie

zadane nad kubkiem latte w Cafe przymiarka...

Czy jesteś szczęśliwa?

I pomimo tej pracy

i tych nerwów

i samotności z nią związanych

czyhających za rogiem

tak, 

jestem szczęśliwa

dziś na pewno

owszem

wiem, że można bardziej

ale samo nie przyjdzie

a ty 

zadajesz drugie

co w tym kierunku zrobiłaś

i wtedy wymiękam

czas płynie

Księga cmentarna

~~~~
Dobrze byłoby mieć jakieś miejsce, do którego się przynależy- rzekł Silas. - Swój dom.

~~~~

Wymień różne ludy - poleciła panna Lupescu. - Już.
Zastanawiał się chwilkę.
- Żywi- rzekł. - Eee. Umarli. - Umilkł. - Koty?-  dodał niepewnie.

~~~~

Jeśli na nic się nie odważysz, gdy minie dzień, niczego nie zyskasz,

~~~~

Ludzie chcą zapominać o tym co niemożliwe. Dzięki temu ich świat staje się bezpieczniejszy.

~~~~

- A ja wciąż czuję się jak wtedy, gdy byłam drobnym stworzeniem splatającym wianki ze stokrotek na starym pastwisku. Człowiek zawsze pozostaje sobą, to się nie zmienia. Lecz on sam zmienia się nieustannie i nic na to nie poradzi.

~~~~

Chcę poznać życie.  - oznajmił Nik. -Chcę ująć je w dłonie. Chcę zostawić ślad stopy na piasku bezludnej wyspy, chcę grać z ludźmi w piłkę. Chcę... - Zastanawiał się chwilę. - chcę wszystkiego.

~~~~

-Wiesz co teraz zrobisz? - spytała.
- Zobaczę świat- odparł Nik. - Wpadnę w tarapaty, wyzwolę się z nich. Odwiedzę dżungle, wulkany, pustynie i wyspy. I ludzi. Chcę poznać mnóstwo ludzi.

nie brak

tyle problemów dookoła

przeszkód

tyle murów do zburzenia

A tu tak cicho

taki dzień jak dziś

zimne stopy

kanapka z pomidorem

i sok pomarańczowo imbirowy

pachnący szlafrok

pomruk komputera

Tak bardzo lubię swoje życie

pomimo trosk wygodne

pomimo przepracowania zdrowe

życie od awansu do awansu

od wyniku do wyniku

od oddziału do oddziału

z nowymi wyzwaniami

uśmiechami pomiędzy złośliwościami

dobrym szefem nad ramieniem

dużą dawką zaangażowania 

dzięki któremu

mogę mieć WSZYSTKO

I tak

kocham swój dom

zamglone poranne osiedle 

w południe słoneczne bielą

kanapę z zachodami słońca

choinkowy balkon z wegą w tle

bujany fotel dla kotów

przytulną ciemnością sypialnię

i moją królewską kuchnię

z zapachem świeżo mielonej kawy w ekspresie

na przemian z pomarańczami pryskającymi z wyciskarki

czerwone oczko zmywarki

i chrupiącą cukinią z grilla

lubię delektować się tym komfortem

materializmem

lubię wchodzić na nasze konta

nie musieć liczyć 

odmawiać sobie czegokolwiek

zazdrościć

lubię iść na zakupy i wydać na ciuchy tyle ile niektórzy zarabiają przez cały miesiąc

nie bać się o przyszłość

siebie

mamę

sama świadomość

że uchwyciłam to czego tak długo szukałam

błądziłam

dodaje mi sił jeszcze bardziej

I choć czasem myśl

zaplącze się gdzieś między włosami

że to tylko chwila

przeminie jak każda inna

to i tak

nie strąca mnie z lin

po których stąpam

rozciągniętych wysoko w niebie

tylko ja 

i księżyc

nic więcej

Spain

Po ostatnim wyjeździe wydawało mi się, że jestem zakochana w Katalonii, która prowadziła mnie pomiędzy wodą a Salvadorem Dali. Jak widać monogamia zdecydowanie nie jest moją mocną stroną... Teraz połknęła mnie Andaluzja...

Sok mango ściekający po ręce
zapach pomarańczy
czerwone słońce
Strzelec nocą na plaży (kto by pomyślał, że taki piękny!)
wschodzący nad Punta Umbria księżyc
śmierć meduzy
pierzoki w naturalnej Lagunie
sjesta
piasek w sangrii
powiew oceanu
marokańska knajpka na Gibraltarze z czarodziejskim napojem na start
czarny ląd w tle
Coldplay w jaskini
poszukiwanie Maurów w Alkazarze
przepowiednia cyganki na placu hiszpańskim (gałązki mam schowane)
latarnia morska co noc prowadząca mnie w sen
przepyszne gazpacho i słona jamon
dzięcioł jedyny na całym wybrzeżu

a w podróży
maluteńkie autostrady
lądowanie na chmurce
kołowanie samolotu nad oceanem (niesamowite- wszędzie woda i my spadający na siebie)
Mont Blank ośnieżone w pełnym słońcu...


i "zostaw kota Matole" :)

tu można pisać i pisać, tam się świat nie kończy
ale podczas tych spacerów urodziły się kolejne dwa cele
Maroko i Lizbona
marzec i październik
na co czekam? na urlop


zdjęć nie poprawiałam, nie mam siły, TAM nie trzeba nic poprawiać...tam skóra smakuje inaczej

Lecę

Na chwilę
oddychać nowym powietrzem
oddychać

Nowe niebo na mnie czeka
chwilowo przesunięte
geograficznie osiągalne

chodzić będę
uśmiechać się
wygrzewać

poznam nowe miasta
ludzi

odpocznę

The Wheel of Time

Tak nieubłaganie płynie

Jeden dzień oddechu, ciszy

W tle Koteluk

Jeden dzień leżenia, spokojnego śmiechu

McDonald powrotnie i niema obserwacja wschodzącego Łysego

Czerwienił się znów



Tak nieubłaganie płynie...

Trójka

Dobrze że stoisz na brzegu,  bo ja właśnie schodzę na ląd

Trzy krople

 

płyną bezgłośnie

w oceanie smutku

samotnie pomimo pełni

obecności pozostałych

 

Patrz

patrzy

a ty

uciekasz

chowasz się w sobie i milczysz

usuwasz co piąte słowo

kasujesz z głowy

nie mówisz

 

przeciez i tak nie dotrze

na koniec świata

głos 

 

wołasz na pustyni

zerwany z łańcucha

 

 

1.  

Vv

Tańczę wokół ciebie
gdy biegniesz przez
noc
nic

Lekki duch umysłu

Idzie burza
Jak co rok

Nie zapomnisz
Snujesz się z kąta w kąt
Przecież jesteś
Na nowo
Nowy
Nowym

Uczę się
Jak nie patrzeć
I nie słuchać
Nie tylko w
Noc
Nic

Niekochanie
Jak co rok

Tylko się zrastam
Sam na sam


chwilowo

V

Tyle czasu minęło
A jednak
Wracasz

Czuję oddech lata
Ciepło na skórze i pod
Niebo błyskotliwe nade mną
Gdy czekam na ciebie
Pomimo braku Oriona i Plejad

Wychylam się lekko
No przecież wróciłaś
Patrzysz na mnie
Godzinę dwie trzy

Te same twarze
Te same noce
Sny
Powtarzasz słowa
I patrzysz
Wystarczy

Nie jesteś wzorem
Niedoścignionym obrazem
Siebie czy mnie
Ale tu i teraz
Nic innego się nie liczy

Oddychaj

Poranek

O 6 rano Świat ma zupełnie inne kolory
Ciche kąty
Długie cienie
Jaśniejszą muzykę.

Pomimo kataru i piekącego gardła
Dotykam ten świat
Cienkimi witkami

Mrożę go

Choć na chwilę