Moloko- statues

The setting sun is set in stone
And it remains for me alone
To carve my own and set it free

Dziewczyna z zapałkami

~~~~

Imię jest jak klucz, który ma dwa takie same końce i musi otwierać i mnie, i ciebie za jednym razem.

~~~~

I pomyślałam najbanalniej na świecie, jakie to niesprawiedliwe, że jest się z kimś blisko, tak blisko, że dotyka się jego myśli w głowie samym tylko spojrzeniem w oczy, że brzmienie głosu i słowa, które są z tego głosu zrobione, powtarza się sobie przed zaśnięciem, przytula się je jakby to były jakieś foniczne laleczki... a potem Ziemia obraca się  o parę stopni, wszystko znika, jak gdyby nigdy nic, jest już inna pogoda, mówi się co innego innym uszom...

~~~~

Kochankowie są dobrzy. Bez końca gładzą swoje ciała, jakby karmili się poprzez dłonie. Głaszczą się wzajemnie, jakby się chcieli namaścić blaskiem. Mrużą oczy z rozkoszy. Dotykają spojrzeniem, a widzą wargami. Ich usta są tak przewrażliwione, że samo muśnięcie oddechem zapala ognie w głębinach ciała. Języki jedwabniki. Twoje policzki szorstkie o poranku. Witaj. Dotknij mnie. Połóż się na mnie, aby świat nie zniknął. Kochankowie są dobrzy. Każdego ranka wybaczają światu. 

~~~~

Że potem trzeba będzie znów się gdzieś wyrwać, bo każda ziemia obiecana staje się potem okłamana, gdy już się ją ma pod stopami, a nie w marzeniu.'

~~~~

Po stworzeniu świata nie zostaje nic.

~~~~

Ludzie chętnie nazywają milczenie złotem, by ukryć pustkę, którą mają w głowie, albo i w sercu.

~~~~

Dzień później jego samolot oderwał się od ziemi i zniknął w niecałą minutę. On tam w środku był. Miał ze sobą całego siebie. Tu na dole nie było go ani trochę. Zostałam na tarasie widokowym jak punkt, kropka bez tekstu, na pustej kartce...

~~~~

Jak mała może być wielka miłość?

~~~~

Kamień wie jak miękki jest rzeźbiarz

~~~~

Jeśli jest jakiś dźwięk spojrzenia w siebie-to jest to zapewne nieskończony krzyk spadającego w otchłań.

~~~~

Zamknięcie powiek ucisza wszystko. Kimże jestem tam w środku, w tej bezdennej otchłani odzianej w moją skórę, z wizytówką mojej twarzy, umalowanej szminką i tuszem?

~~~~

Takiego mamy Boga, na jakiego nas stać.

~~~~

Książki to nie są czyjeś rzeczy, to są świadectwa rozumu. Książki, które czytasz, pozwalają zajrzeć ci do głowy i zobaczyć myśli, uczucia, intencje, potrzeby emocjonalne. Jeśli coś czytasz namiętnie, to znaczy, że tym właśnie jesteś. Jesteś autorem swoich lektur i one zawsze cię zdradzą!!!

~~~~

A przytulanie jest dla mnie ważniejsze niż wyznania miłosne i akty strzeliste. Gdy zamknięta w ramionach ukochanego słucham, jak pracuje ten jedyny w ludzkim ciele metafizyczny mięsień, odpychając czas w krew zamieniony, to jest tak, jakbym podsłuchiwała maszynerię ciężko pracującej wieczności, ponadludzkiej, choć przecież zanurzonej w ludzkim ciele. Zamieram wówczas, kompletnie szczęśliwa, dopuszczona do samego tabernakulum. I jestem dobra. Jestem czystą harmonią. Moja dusza i ciało przepływają jedno w drugi na znak, że są różnymi stanami tej saemej energii.

~~~~

Więc można nie marzyć o wielkiej miłości, a tylko o zdobytym z wdziękiem szczycie krawężnika...

~~~~

Czy ja się zgadzam na swoje życie, które mnie śni i trzyma w sobie zamkniętą jak ziarno, pełne i całe, widzialne, ale niewidzące? Ziarno. Kapsuła istnienia zamknięta z dołu i z góry.

Dzień

Inaczej się kończy
Niż zaczyna
Salwa śmiechu
Promień słońca
Głośna muzyka

Gwałtownie dziś hamowałam
Ostre zakręty pokonywały mnie
Niosły cicho

Nie chcesz jechać
To nie
Nie musisz
Ja i tak
Bez ciebie
Tam będę

Wrócę
Z igłą wspomnień
Jak zwykle

mała przerwa

trzy minuty oddechu 

z zamkniętymi oczami

światłą miasta rażą przez sen

jutro

nie nie

jutro 

później

chwycę słuchawkę

zatopię się w niej 

utopię

noc

nie przyjdzie 

nigdy nigdy 

nie przyjdzie

jak skoro

księżyc w mych objęciach śpi

czułością

śpi 

wesoły

Fragile

Dawno tak nie miałam

Takiego dnia jak dziś

Cisza z ambientem w tle

łóżko

kawa 

książka 

a za oknem moja mgła 

Potrzebuję w tym natłoku zdarzeń myśli uczuć

takich właśnie chwil wytchnienia

i po tych momentach

łatwiej odpowiada się na pytanie

zadane nad kubkiem latte w Cafe przymiarka...

Czy jesteś szczęśliwa?

I pomimo tej pracy

i tych nerwów

i samotności z nią związanych

czyhających za rogiem

tak, 

jestem szczęśliwa

dziś na pewno

owszem

wiem, że można bardziej

ale samo nie przyjdzie

a ty 

zadajesz drugie

co w tym kierunku zrobiłaś

i wtedy wymiękam

czas płynie

Księga cmentarna

~~~~
Dobrze byłoby mieć jakieś miejsce, do którego się przynależy- rzekł Silas. - Swój dom.

~~~~

Wymień różne ludy - poleciła panna Lupescu. - Już.
Zastanawiał się chwilkę.
- Żywi- rzekł. - Eee. Umarli. - Umilkł. - Koty?-  dodał niepewnie.

~~~~

Jeśli na nic się nie odważysz, gdy minie dzień, niczego nie zyskasz,

~~~~

Ludzie chcą zapominać o tym co niemożliwe. Dzięki temu ich świat staje się bezpieczniejszy.

~~~~

- A ja wciąż czuję się jak wtedy, gdy byłam drobnym stworzeniem splatającym wianki ze stokrotek na starym pastwisku. Człowiek zawsze pozostaje sobą, to się nie zmienia. Lecz on sam zmienia się nieustannie i nic na to nie poradzi.

~~~~

Chcę poznać życie.  - oznajmił Nik. -Chcę ująć je w dłonie. Chcę zostawić ślad stopy na piasku bezludnej wyspy, chcę grać z ludźmi w piłkę. Chcę... - Zastanawiał się chwilę. - chcę wszystkiego.

~~~~

-Wiesz co teraz zrobisz? - spytała.
- Zobaczę świat- odparł Nik. - Wpadnę w tarapaty, wyzwolę się z nich. Odwiedzę dżungle, wulkany, pustynie i wyspy. I ludzi. Chcę poznać mnóstwo ludzi.

nie brak

tyle problemów dookoła

przeszkód

tyle murów do zburzenia

A tu tak cicho

taki dzień jak dziś

zimne stopy

kanapka z pomidorem

i sok pomarańczowo imbirowy

pachnący szlafrok

pomruk komputera

Tak bardzo lubię swoje życie

pomimo trosk wygodne

pomimo przepracowania zdrowe

życie od awansu do awansu

od wyniku do wyniku

od oddziału do oddziału

z nowymi wyzwaniami

uśmiechami pomiędzy złośliwościami

dobrym szefem nad ramieniem

dużą dawką zaangażowania 

dzięki któremu

mogę mieć WSZYSTKO

I tak

kocham swój dom

zamglone poranne osiedle 

w południe słoneczne bielą

kanapę z zachodami słońca

choinkowy balkon z wegą w tle

bujany fotel dla kotów

przytulną ciemnością sypialnię

i moją królewską kuchnię

z zapachem świeżo mielonej kawy w ekspresie

na przemian z pomarańczami pryskającymi z wyciskarki

czerwone oczko zmywarki

i chrupiącą cukinią z grilla

lubię delektować się tym komfortem

materializmem

lubię wchodzić na nasze konta

nie musieć liczyć 

odmawiać sobie czegokolwiek

zazdrościć

lubię iść na zakupy i wydać na ciuchy tyle ile niektórzy zarabiają przez cały miesiąc

nie bać się o przyszłość

siebie

mamę

sama świadomość

że uchwyciłam to czego tak długo szukałam

błądziłam

dodaje mi sił jeszcze bardziej

I choć czasem myśl

zaplącze się gdzieś między włosami

że to tylko chwila

przeminie jak każda inna

to i tak

nie strąca mnie z lin

po których stąpam

rozciągniętych wysoko w niebie

tylko ja 

i księżyc

nic więcej