Kolejny

A najgorsze w tym wszystkim jest to, że ciągle mi czegoś brak. Niby szczęśliwa a jednak niespełniona...Tak jakby nie do końca. A może trochę znudzona? Czort wie...

Zrozumiesz a ja zapomnę

"Kiedy ty zrozumiesz

Ja zapomnę"

Znów mi się miesza w głowie

Kolejny świat

przychodzi falą

I zalewa słowa

Znów mi się miesza w sercu

niechęć i smutek pukają do drzwi

A przecież tak dobrze mi

Tak nienagannie dobrze

I mimo to wyrywa się ptak ze mnie 

i próbuje wzlecieć ponad tajemnice

w środku ukryte

Nie pozwolę mu

Zamknę głucho klatkę

niech siedzi

spłoszony

Krzywdzący

Nie jest mi dane stworzyć nowe życie

Wyczerpuje walka z własnym organizmem...

Wiem, że nie powinnam 

ale tracę nadzieję i wrodzony optymizm

Nawet rozsądek chowa się gdzieś pod oknem

Jestem tylko Ja

i Mój smutek

Dziecko porażki

Chce uciec

schować się wgłąb

I zapomnieć 

o tej chęci która męczy nocami

i podczas powrotów ze sklepu

Zostaje puste spojrzenie

i szeptana noc bez krzyku

Nie umiem żyć bez czytania. Dwa dni lenistwa bez czytadła (nie wzięłam, no  nie wzięłam!!!) męczą mnie tak strasznie, a przecież lenistwo nie męczyło mnie nigdy. Bez kompa umiem żyć (niedawno właśnie udało mi się to sprawdzić), bez fejsa tak, ale bez książki? nie

Odliczam minuty kiedy wrócimy do domu, rozpakuję się i legnę w łożu z książką w łapce... Ino jutro pobudka o 5.15...

i w głowie znów...

sadness

Przybywają moje smutki

Na łódkach z papieru

z płomykiem bezbarwnych uczuć

Nie umiem z nimi walczyć

Nigdy nie potrafiłam

Umykam im tylko

W wietrzną noc

Duszą mnie te smutki

Jak zbyt ciasno zaplątany szalik

I wyrzucam sobie, 

Że przecież wcale nie musiało

Tak być

Żałuję wielu swoich decyzji

Tych większych i mniejszych

wloką się za mną

Ja ogon jaszczurki

Martwej już dawno

Tak naprawdę 

To coraz więcej rzeczy przestaje mieć jakikolwiek sens

A ja

niezdolna iść naprzód lub wracać do przeszłości

Miotam się z płaczem

W niekompletnym śnie

Archipelag

Wzięłam do ręki książkę którą chciałam przeczytać dawno temu. Moja przygoda z fantastyką zaczęła się od przeczytania Gwiezdnego Pyłu, Smoka i Jerzego, Na glinianych nogach... Kolejną miał być właśnie Czarnoksiężnik z Archipelagu... Aż się boję, co ta książka może urodzić, oczekiwana przez parę lat...

Dziś zauważyłam jak mocno zmienił mi się gust... Wcześniej, gdy bardzo mocno brakowało mi wsparcia i prawdziwej miłości, szukałam w książkach właśnie tego. Jak zaczęły mi się dojrzalsze, stabilniejsze związki, przerzuciłam się na fantastykę, fantasy... Tak, szukam teraz okruchów fantasy w moim życiu. Jadę do pracy tramwajem i sobie wyobrażam... Mój inny świat.

A jeśli go tu znajdę? Wejdę w tajemne Drzwi? Co dalej będę czytać??