półksiężyc

Potrzebuję słów
Werbalizacji uczuć
Dotknięć rzeczywistości

Chcę poczuć ich moc
Oprzeć nogę
Poczuć się bezpiecznie

Dość domysłów
Własnych bajek
Zapewnień, że przecież wiem

Chcę to usłyszeć

Wchłonąć czas

Zobaczyć, że trwa

Moja rzeczywistość

Utkana tajemnicami

Niedopowiedzeniami

Myśli słone

Rzucane na wiatr

Nie przynoszą nic

A ciebie przecież wcale nie ma

To tylko sen

Wybudzam się

Bezsensu

??

Czy wsiadasz czy jedziesz ze mną?

w głowie mętlik

i nic więcej

myśli skołtunione

rozleniwione

zaspane

i tęskniące

HP myśl

-Panie Profesorze, czy to się dzieje w mojej głowie czy naprawdę?

-Oczywiście, że w Twojej głowie, ale czy to nie znaczy, że naprawdę?

...

change

take me away śpiewa Klara

A ja czytam

i pochłaniam ogromne ilości węglowodanów

Jak to zwykle przy książce

Pisarze są alkoholikami

Czytelnicy są otyli

Jako powszechny fakt

A tak naprawdę to po raz olejny czytam Giffin choć myślałam, że raczej nie zniżę się do tego typu powieści. A jednak czytam i to po raz kolejny, trzeci już. 

Nie zniżę się

Tak myślałam

Do wielu innych rzeczy 

A jednak

Ale..

"Can't get better than this 

I don't wanna be nowhere else 

I said 

Can't get better than this 

Can't get better than this 

Can't get better than this 

I don't wanna be nowhere else 

Can't get better than this 

Can't get better than this "

I naprawdę tak  teraz to czuję

Choć przeszłość rozsnuwa swoją pajęczynę

Nawet za dnia 

W pełnym słońcu codzienności

Uciekam

Umykam

Wymykam się

Jak tylko mogę

Bo...

Rusko

Czasem

Przychodzi taka myśl

I widzisz spojrzenie

Budujesz je 

Zza mgły wspomnień

I masz wrażenie

Że zostajesz zupełnie sam

A te wszystkie chwile 

Były tylko snem

I zaczynasz żyć od nowa

Jak po przebudzeniu

Jest ranek

Moje koty budzą mnie

Ocierają pyszczki

Smarują wąsem

I zaczynasz żyć od nowa

Jak po przebudzeniu

Holi

spojrzałam na babcię

w chwili gdy dowiedziała się, że jej dawny znajomy nie żyje

młodszy od niej

żaden przyjaciel, ani bliski znajomy

tylko ktoś, kogo znała w pewnym momencie swojego życia

i zobaczyłam

jak w jej umyśle goni ta świadomość

ta bliskość umierania

odchodzenia

jak bardzo nie potrafiła się z tym pogodzić

jak bardzo stara się odsunąć myśl

że i jej to dotyczy

że i ją to sięgnie

czułam na sobie jej ból

nie mogłam od niej oderwać oczu

razem z nią nie mogłam się pogodzić z nieuchronnością śmierci

i chyba nigdy nie zrozumiem 

dlaczego to wszystko akurat tak jest stworzone.

nigdy ie chcę zostać sama

i choć piękne jest 

jak inni cieszą się z życia

barwią je na różne kolory radości

to zawsze wisi ciemne widmo śmierci

nad każdym